بسم الله الرحمن الرحیم

بررسی و نقد کتاب "شاهراه اتحاد (نصوص امامت)" نوشته حیدرعلی قلمداران

قسمت اول

 

آقای حیدر علی قلمداران و همین طور آقای سید ابوالفضل برقعی در آثار خویش در صدد هستند تا اثبات کنند که در منابع اسلامی نصّی بر امامت امیرالمومنین علی ﴿علیه السلام ﴾ و فرزندان ایشان از ائمه طاهرین ﴿ علیهم السلام ﴾ موجود نیست و نقد حاضر شاهد نا کامی ایشان در اثبات اين ادعا می باشد

نصّ در لغت به معنی " واضح و آشکار " می باشد و در ادبیات کلام نصّ کلامی است که دلالت بر یک معنی دارد و نه بیشتر بعبارت دیگر همگان از کلام نصّ یک معنی را در می یابند

لازم به ذکر است که منابع نصوص در نظر این آقایان ، منحصر به قران می باشد وحال آنکه عموم دانشمندان اسلامی نصوص را از سنت قطعیه نیز استخراج می کنند .

مضافاً بر اینکه خود قران با ارجاع به رسول خدا ﴿ صلی الله و علیه وآله ﴾ صراحتا بیان می دارد که اقوال و افعال رسول خدا یک منبع اصیل برای دریافت اعتقادات ، اخلاقیات ، و احکام شرع اسلام می باشد

آیات ذیل موءید این نکته است .

1= مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ ﴿ نساء 80 ﴾

2 = قُلْ أَطيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ ﴿ آل عمران 32 ﴾

3 = وَ أَطيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُون‏ ﴿ آل عمران ﴾

4 = يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُول‏ ﴿ نساء 59 ﴾

5 = لَقَدْ كانَ لَكُمْ في‏ رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَة ﴿ احزاب 21 ﴾

6 = إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْرا ﴿ احزاب 36 ﴾

دقت داریم که فرمان به اطاعت از رسول به این معنی نیست که رسول خدا تنها تکرار کلام الله ( آیات قران) را می کند ،‌ بلکه اثبات یک شان خاص برای شخص رسول خدا است .

البته بدیهی است که کلام رسول خدا در نهایت منبعث از وحی الهی است و بر همین اساس است که خداوند می فرماید :‌

وَ مَا يَنطِقُ عَنِ الهَْوَى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْىٌ يُوحَى‏ ﴿ نجم 3 و4 ﴾

و به همین جهت است که رسول خدا ﴿ صلی الله و علیه وآله ﴾ می فرمایند : صَلُّوا كَمَا رَأَيْتُمُونِي أُصَلِّي

یا خذوا عني مناسكکم بحارالأنوار ج66 ص 126

خذوا عني قد جعل الله لهن سبيلا . . . تبيين و تحقيق ..... ص : 91

آنچه پیامبر از اعتقادات ، و اخلاقیات و احکام بیان می فرمایند ،‌عین دین و شریعت اسلام است و پیامبر تنها ، پیام رسان قران نیستند . ابلاغ وحی و تبین شریعت هر دو از وظایف نبی مکرّم می باشد .

بنابر این :

1 = نصوص را بایستی در قران و سنت قطعیه جستجو کرد نه فقط در قران .

2 = خدا تبعیت از پیامبر را بدون قید وشرط و بصورت کاملا مطلق امر نموده است .

3 = لازمه اطاعت مطلق ،‌عصمت می باشد ، و به این اعتبار ،‌ پیامبر ﴿ صلی الله و علیه وآله ﴾ معصوم و مصون به عصمت الهی هستند .

آقای حیدر علی قلمداران در کتاب شاهراه اتحاد ( نقد نصوص امامت ) تلاش مذبوحانه ای در نقد امامت منصوص در تشیع انجام داده است ما در این سلسله مقالات به بررسی ادله ایشان پرداخته و نشان خواهیم داد که اعتقاد به امامت پس از نبوت خاتم الانبیا یک اعتقاد اصیل اسلامی است که برای امامان از نسل پیامبر به تعیین الهی و ابلاغ پیامبر اکرم متعین می باشد به دلیل اینکه ابوالفضل برقعی بر این کتاب مقدمه ای نوشته است ما در ابتدا مقدمه آقای برقعی را نقد و بررسی نموده سپس به محتوای نوشته آقای قلمداران می پردازیم

بررسی مقدمه آقای سید ابوالفضل برقعی بر کتاب شاهراه اتحاد

آقای برقعی در مقدمه مذکور به برخی از اعتقادات شیعه تاخته و آنان را به نقد کشیده اند لذا ما هر یک از فقرات آن را جدا گانه نقل و بررسی می نمائیم .

1 = آقای برقعی در ص ( أ ) می نویسد " . . . و بعد: مخفی و پوشیده نیست که فرقة شیعة امامیه مسألة امامت را از اصول دین و مذهب، و آن را منصوص از جانب خدا و رسول - صلى الله عليه وسلم - می ‌داند . . . مدرک و مستند شیعه در این گفتار و عقیده، فقط اخبار و احادیثی است که در کتب شان ذکر شده . . . "

ملاحظه میشود که آقای برقعی استناد شیعه را فقط به اخبار مذکور در کتب شیعه میداند و بس . و این افترائی آشکار بر مکتب اهل بیت می باشد چنان چه بر هر انسان متتبّعی پوشیده نیست که دانشمندان شیعی نظیر مرحوم میر حامد حسین هندی در عبقات الانوار و مرحوم علامه امینی در کتاب گران سنگ الغدیر تمام جدّ و جهد خود را مصروف داشته اند تا با بیان تواتر لفظی و معنوی در بیان کتب اهل تسنن و ردّ ادعاهای مخالفین به اثبات امامت امیرالمومنین علی﴿ علیه السلام ﴾ و افضلیت آن بزرگوار بر سایرین بپردازند و مویّد آنچه که در کتب شیعه آمده است را از اسانید اهل تسنن به اثبات رسانند حاشا از این افتراء عظیم که شخصی که مشهور به علّامه است بر طریقه حق اهل بیت روا داشته است

آنچه را بزرگان تشیع در قرنها متمادی بر آن اصرار و استدلال ورزیدند اثبات تواتر حدیث غدیر در منابع اهل سنت و ارائه آشکار آن بر ولایت و امامت امیرالمومنین علی ﴿ علیه السلام ﴾ بوده است ، مطلبی که از زمان وَ أَنْذِرْ عَشيرَتَكَ الْأَقْرَبين‏ ﴿ شعراء 214 ﴾ تا زمان وفات سرور عالم محمد مصطفی ﴿ صلی الله و علیه وآله ﴾ و با درخواست دوات وقلم ، شخص رسول معظم در صدد اعلام آن بر همگان از خواص وعام بوده اند ما خوانندگان گرامی را به دو اثر گران سنگ عبقات و الغدیر ارجاع می دهیم .

مضافا بر اینکه آقای برقعی در سن حدود 55 سالگی کتاب عقل و دین را می نویسد و در این کتاب ادلّه شیعه را در اثبات نص بر امامت امیرالمومنین علی ﴿ علیه السلام ﴾ و فرزندان ایشان از ائمه طاهرین ﴿ علیهم السلام ﴾ مطرح می نماید .

چگونه این ادلّه که متکی بر منابع شیعه و سنی بوده است به یکباره فرو ریخت و ادعا گردید که ادله شیعه فقط از منابع خودش می باشد .

آیا این دگراندیشی چیزی غیر از یک موضع گیری سیاسی و یا یک اقدام متقابل روانی نیست ؟

تعاریف و تمجیدهای آقای برقعی از آقای حیدر علی قلمداران نیز مشمول همین دگر اندیشی است چرا که آقای برقعی اصلا با آقای قلمداران آشنا نبود و در مقدمه کپی های سری اوّل کتاب " شاهراه اتحاد " او را بنام حیدر قلی قلمداران یاد کرده است !

2 = آقای برقعی در ص ب می نویسد " . . . خصوصاً که در کتاب خدا که فروع جزئیه بسیاری در آن بیان شده از این اصل مهم خبری نیست و با اینکه حق تعالی فرموده : ) وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولاً( . (إسراء / 15)

« ما تا زمانی که پیامبری نفرستیم (که دین را تعلیم کند) کسی راعذاب نمی دهيم » . . ."

الف = آقای برقعی ادعا کرده است که در کتاب خدا از امامت سخنی نرفته است و حال آنکه در بحث امامت عامّه و خاصه قران سخن گفته است .

قران از امامت انبیاء سخن گفته است

وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا ﴿ سجده 24 ﴾

وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ ﴿ انبیاء 73 ﴾

و قران از امامت در ذریه حضرت ابراهیم ﴿ علیه السلام ﴾ گفتگو کرده است

وَ إِذِ ابْتَلى‏ إِبْراهيمَ . . .إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتي‏ قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمينَ ﴿ بقره 124 ﴾ ما در جای خود در مورد دلالت آیات فوق و عدم انحصار در مقام امامت در برخی از انبیا و مطالب پیرامون آن گفتگو خواهیم کرد

اما در این قسمت متذکر می گردیم که در آیات قران نه تنها به مسئله امامت اشاره شده است بلکه دلالت های روشنی بر وجود هادی زنده تا روز قیامت وجود دارد که حافظ شریعت اسلام است

امامت و نبوت دوشان مختلف هستند و بر یکدیگر منطبق نمی باشند می تواند یک نبی امام باشد و می تواند نباشد همین طور لزوما امام ، نبی ، نیست

ب = در کتاب خدا اگر چه در برخی از فروعات به صورت جزئی مطالبی عنوان شده است لیکن در برخی از احکام مهم بنحو اختصار و اجمال سخن گفته است مانند صلوه و صوم و زکاة و حال آنکه احکام صلاه برای همه ما در تمام شبانه روز ضرورت دارد و این بدان معنا نیست که مثلا اهمیت احکام صلاة از اهمیت احکام ارث و یا وصیت کمتر است

بلکه این شیوه خاص خدای متعال در قران بوده است و حکمتش نیز ارجاع به پیامبر ﴿ صلی الله و علیه وآله ﴾ می باشد و اینکه مردم خود را بی نیاز از پیامبر ﴿ صلی الله و علیه وآله ﴾ احساس نکنند .

ج = جالب این است که آقای برقعی بر آیه وَ ما كُنَّا مُعَذِّبينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولاً ﴿ اسراء 15 ﴾ استشهاد می کند تا اثبات کند که تمام اعتقادات و احکام ضروری که مستلزم نجات بشر و دور شدن از عذاب است در قران آمده است

و حال آن که آیه ، ارسال رسول را بیان کرده است ، نه انزال کتاب را ، و این آیه دقیقا در جهت نقض آراء آقای برقعی و هم فکران ایشان می باشد به عبارت واضح تر این رسول است که با آوردن قران و با بیان اعتقادات و احکام حجت را بر بشر تمام می کند نه فقط با نزول آیات قران ، و این خود نشان می دهد که مجموعه اعتقادات و احکام که موجب نجات بشر از عذاب الهی است بایستی از مجموعه قرآن و بیانات رسول خدا اتخاذ گردد و حتی به فرض اگر ما در قران هیچ رد پائی از مسئله امامت نداشتیم , تنها با استناد به سنت قطعیه که بصورت نقل متواتر در منابع شیعه و سنی آمده باشد می توانیم اعتقادات به امامت را تحکیم بخشیده و مطرح نمائیم .

د = نکته مهم دیگری که بایستی متذکر شویم این است که اگر چه قران نور وکلام مبین است اما کلام روشن و نورانی برای انسانی که کور و کر است و بر قلبش پرده غفلت کشیده شده است ثمری نخواهد بخشید که قران درباره این افراد می گوید : لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ . . ﴿ اعراف 179﴾ بنابر این ، این که " من در قران آیه ای در موضوع امامت نیافتم پس قران در موضوع امامت گفتگو نکرده است " استدلالی علیل و ناقص است ای بسا در قران بیان شده است و برخی از انسان ها آن را نمی یا بند و به آن متذکر نمی شوند قران خود را تبیان کل شئی معرفی کرده است قران می فرماید ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْ‏ءٍ ﴿ انعام 38 ﴾ و حال آنکه بنده و شما بسیاری از عناوین هدایتی و احکام شرعی را در قران نمی یا بیم .

اختلاف مفسیرین در شرح آیات خود گواه دیگری است بر اینکه حقایق قرانی لزوما بر همه مکشوف نیست و ادعای همه فهم بودن قران را کسی مطرح نمیکند مگر فرد نادان یا کسی که قصد فریب مردم را دارد

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید