بسم الله الرحمن الرحیم

بررسی و نقد کتاب "خرافات وفور در زیارات قبور" نوشته سید ابوالفضل برقعی

قسمت چهارم

زیارت بدعت است یا سنت

نویسنده کتاب ((خرافات وفور در زیارات قبور)) موضوع زيارت قبور را بدعت دانسته اند.

ایشان می گویند :

((يكي از بدعت هایی كه هزاران بدعت در آن مندرج است و اكثر ملت ما به آن مبتلا و دلخوش گرديده وعمر و اموال خود را در آن صرف كرده اند ، زيارت قبور و توجه به آن است. ))

نقد وبررسی :

نوشتار ايشان چند ایراد دارد:

اولا : ايشان زيارت را به عنوان بدعت در دين معرفي كرده است . در ابتدای امر باید توضیح دهیم که بدعت به چيزي مي گويند كه توسط افرادي در دين ايجاد شده و نو ظهور دردين باشد ، در حالیکه زیارت بدعت نبوده و در ادیان و اقوام گذشته وجود داشته و پيامبران براي زيارت كمر همت بسته اند. ما در مباحث پیشین نشان دادیم که پیامبر اسلام در مدینه توصیه به زیارت کرده و خود نیز به زیارت اهل قبور می رفته است . بنابراین بدعت دانستن زیارت از ناحیه ایشان مردود است .

ثانیا : خواننده باید بداند عبارت (( بدعت حسنه )) در کلمات خلیفه دوم و رفتارهای پیروان او مشاهده شده است و شیعه با تاسی به منابع وحی از واژه ((سنت )) به جای بدعت حسنه استفاده می کند

اقسام سنت :

سنت بر دو نوع می باشد:

1 ـ سنت حسنه

2 ـ سنت سيئه

در روایت از نبی اکرم (ص) بیان شده است :

قول النبي ص من سن سنة حسنة كان له أجرها و أجر من عمل بها إلى يوم القيامة و من سن سنة سيئة كان عليه وزرها و وزر من عمل بها إلى يوم القيامة

ترجمه :

اگر کسی سنه حسنه ای را بنا بگذارد ، برای او اجر آن عمل و اجر عمل کنندگان به آن تا روز قیامت است و اگر کسی سنه سیئه ای را پایه گذاری کند برای او بار آن عمل و عمل کنندگان به آن عمل است تا روز قیامت....

در زندگی خلیفه دوم مشاهده می کنیم که ایشان ابراز کرده ا ند : نماز تراويح را با جماعت بخوانيد. به ایشان گفته شد : رسول خدا نماز تراويح را با جماعت نخوانده است . ایشان پاسخ دادند : اين بدعت حسنه است! پس بر اساس نظر خلیفه دوم بدعت به خوب و بد تقسیم می شود.در حالیکه در کتاب خداو سنت رسول و ائمه اطهار (ع ) فقط از بدعت نکوهیده سخن به میان رفته است و به جای بدعت حسنه از کلمه (( سنت )) استفاده شده است .

در همین رابطه قرآن از رهبانیت به عنوان بدعت نکوهش می کند:

((وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ)) (حديد/27)

ترجمه : قرآن مي فرمايد ما رهبانيت را براي ایشان ننوشته بوديم و ایشان آنرا بدعت گذاری كردند.

نظر به اين كه خود آقای برقعي بدعت عمر را قبول دارد ، لذا ما با استناد به تقسیم بندی عمر از شخص نویسنده کتاب (( خرافت وفوردر زیارات قبور )) سوال می کنیم : آیا نوظهور بودن زیارت به معنای سیئه بودن آن است ؟ مثلا ما درقرآن آيه اي در رابطه با وقف نداريم ، ولي كل مسلمانان و رسول خدا چيزهايي را وقف كرده ا ند. بنابراین وقف يك سنت حسنه است و به صرف نو ظهور بودن آن ما نمي توانيم بگوييم وقف امر نکوهیده ای می باشد.. با در نظر گرفتن مطالب فوق جا دارد از نویسنده کتاب (( خرافات وفور در زیارات قبور )) سوال کنیم : مبتلا شدن و دلخوشی و صرف مال و عمر برای حقیقتی که هزاران فایده دنیوی و اخروی و دینی و تربیتی دارد ، چه اشکالی دارد ؟آیا اندکی خردورزی ما را به این حقیقت رهنمون نمی کند که زیارت پیامبران و اوصیا ء الهی در حیات دنیوی و اخروی ایشان کمال ایمان است ؟